top of page

Roger Wolfe – pięć wierszy

  • Mirek Drabczyk
  • 13 minut temu
  • 1 minut(y) czytania


Ciężar

To ta przeklęta
bezsilność.
Ta nieobecność
nawet gniewu.
Ten ciężar. 
Tak, ten ciężar:
jak słoik
aspiryny
w pustym 
żołądku.


Szklanka

Usiądź
przy stole.
Wypij szklankę
wody. Delektuj się
każdym łykiem.
I pomyśl
o całym czasie
który utraciłeś.
Który teraz tracisz.
Czasie
który ci pozostał do stracenia.


Prawo

Masz prawo
do swobodnego
wyrażania
wszystkiego
co wolno ci powiedzieć.


Speed of love

Miłość to pokój w półmroku
pełen zapachów i niebezpieczeństwa,
słodyczy i udręki,
oczekiwania…
a w skroniach powolne,
radosne, nieokiełznane, straszliwe
pulsowanie
adrenaliny.


Mgnienie oka

Pedro Salinas
pisze w jednym wierszu
że nie chce przestać odczuwać
bólu nieobecności
kobiety którą kocha
bo to jedyne
co mu po niej pozostało:
ból.
Nie pamiętam dokładnie jego słów.
On wyraża to lepiej niż ja.
To były inne czasy.
Salinas nie żyje.
Podobnie jak kobieta którą kochał.
Wkrótce wszyscy będziemy martwi.
Życie to tylko mgnienie oka.
Otwórz oczy
i zamknij je
z hiszpańskiego przełożył Adrian Krysiak


ree








Roger Wolfe (ur. 1962) — angielski poeta, prozaik i eseista, tworzący w języku hiszpańskim. Łączony głównie z nurtem brudnego realizmu.

     Redakcja:  Krzysztof Śliwka,  Mirosław Drabczyk
                        Ilustracje:  Paweł Król 

  • Facebook
  • Instagram
bottom of page