Małgorzata Borzeszkowska-Bojke – trzy wiersze

War of Drones

Operator drona - gracz w koszmarnej wersji gry

War of Drones, kolejnego odcinka serialu.

Jedna sekunda, mniej niż zmrużenie oczu,

krócej niż wstrzymany oddech - 

operator drona wie, że postacie na ekranie nie powstaną z martwych 

po zresetowaniu systemu

tym razem pozwala im żyć, 

może następnym zabije ich w bardziej malowniczych okolicznościach,

  przy dźwiękach Wagnera

lub Нас не догонят...

Zrobi potem screen ekranu

i wydruk zawiesi na ścianie - ruską wersję Pochodu śmierci.

Korniki

jak korniki żłobimy korytarze,

rozcinamy, szatkujemy krajobraz,

rozdzielamy na pasma, odrywamy wyniesienia od dolinek, pola od remiz 

pełnych ptasiego życia,

jak doktor Frankenstein srebrnymi taśmami sklejamy przeoraną przestrzeń -

zawsze pozostaje jakiś niepotrzebny element; stara stodoła, 

w której mieszkają głodne myszy,

szczerbaty mostek, przez który już nikt nie przejdzie i dom - rozpadają się ściany; 

nie mają już powodu, by trwać - pustka nie potrzebuje opieki,

winobluszcz jeszcze z rozpędu przykrywa chory mur, 

a szybki werandy  z przyzwyczajenia odbijają światło, prosząc o czyjąś obecność -

czasem przebiegnie jaszczurka

jesteśmy jak korniki, wycinamy drogi po horyzont, przemy przed siebie trawiąc przestrzeń i wydalając resztki - pamięć, ułamki cegieł, opuszczone miejsca pod zapadniętymi dachami,

połamane światło,

na które jesteśmy ślepi

Zaduszki kaszubskie 

Na kaszubskich cmentarzach porządek -

odpucowane nagrobne płyty świecą własnym blaskiem;

wszystkie te Hildegardy, Gertrudy i Adele za życia były tak samo poukładane jak teraz,

gdy w równych, cichych rzędach wyczekują zmartwychwstania,

pewnie wciąż, uparcie, omiatają białe kości z kurzu, by sąsiadki nie obgadały

w powietrzu nasiąkniętym wilgocią, owiniętym mgłą wyczuwam zapach tabaki -

kręci w nosie, a to wuj Alfons zażywa, gliniasta ziemia to opada, to podnosi się lekko

i te wszystkie nazwiska

tak bardzo kaszubskie, znajome

szepczą coś do siebie sąsiedzi, z uprzejmości czasem przejdą na niemiecki, żeby

unser liebies Töchterchen zrozumiała, że tu jeszcze

ktoś jej lampkę zapali i krzyż odmaluje

na kaszubskich cmentarzach trawa rośnie 

równo

z Panem Bogiem

Małgorzata Borzeszkowska-Bojke  – nauczycielka historii i języka angielskiego, Miłośniczka Kaszub i pieszych wędrówek. Autorka tomów: U Bramy (2008), Wpisani w pejzaż (2019), Z pogranicza ciszy i światła (2021), Las Schrodingera (2022), Odamki. Rok pierwszy (2025). Pochodzi z Gdańska, mieszka w Lęborku oraz Wejherowie.