Magda Portal – pięć wierszy
2 dni temu
2 minut(y) czytania
Zaktualizowano: 11 godzin temu
Lecz przybyłeś
TY
dla którego moje ramiona
rozwarły się w krzyż
a pająki snu utkały
nieskończony jedwab amnezji
TY
rozmarzony zdobywca
moich dzikich plemion smutku
gdzie przyniosłeś religię
radości nowej niczym aeroplany
ponad dziewiczymi dżunglami
Dziś szatą naszych dusz
jest tęcza uśmiechu
Morze radości
Jestem morzem bo nie byłabym rzeką.
Morzem bez koryt
zielonych radości
i głębokich samotności.
Morzem obejmującym
Życie i Śmierć
z którego wypływają i ku któremu zbiegają się
wszystkie siły Życia
Jestem morzem jak tamto spokojne morze
które widzą moje oczy
i które opasuje Ziemię
swym majestatycznym białym pocałunkiem
Jestem Morzem
źrenicami zmierzchu
i głosem jutrzenki
Niczym tamto błękitne morze
które obudziłam podczas swej pierwszej podróży
Tamto morze otwartych ramion
wiecznej młodości
Gdzie spoczywa moja Nadzieja
biała mewa
o różowych źrenicach
Jestem Morzem
genezą życia.
Podróżnik wszech mórz
Byłem smutny
niczym ptaki środka Nocy
spoczywające w mroku.
Niczym bezdrzewne pustkowia puny
wystawione na chłodne wiatry
Wybrzeża
smutny niczym zwycięzcy
i niczym pokonani kiedy
rozpoczyna się przedwczesna śmierć
Obojętności
Miłości byłem smutny
moje boki spłynęły krwią
umarły moje wielobarwne ryby
a pierwsza zdrada zachwiała
moją równowagą
ku przyciąganiu otchłani
i ptaki środka nocy
krążyły nad wrakiem mojego
serca na opuszczonych piaskach
Nerwica
Moje nerwy drżą, trzeszczą,
moje nerwy są jak struna
napięta i obolała
starej pozytywki.
Moje nerwy płaczą, wołają.
Moje nerwy mówią: stój!
do dłoni, która wciąż na korbce
obraca ją dalej.
Aż pewnego dnia, wszystkie naraz,
pękną z głębokim hukiem.
I pozostanie pusta
szkatułka — stara cygańska muzyka —
serca.
Chciałabym zagubić siebie samą
Chciałabym zagubić siebie samą
otchłań moich myśli
i utracić pełne trwogi spojrzenie
mych oczu
na kroki porwane przez śmierć —
Zagubić się pośród napiętych nici
które serce rozciąga ku czterem
stronom świata Życia —
Wyskoczyć z kręgu który mnie więzi
i w którym szarpie się
— wąż otoczony płomieniami —
moja bezużyteczna młodość —
Zagubić się! — rozpostarty lot
ponad iglicami miast
najwyższych — ponad morzem —
niczym balon napełniony tlenem
puszczony na pastwę wiatru —
Daleko — Poza wszelkie odległości
Daleko od SIEBIE
z hiszpańskiego przełożył Adrian Krysiak
