Louise Glück – wiersz

Jaśminowiec        

To nie jest księżyc, mówię ci.

To białe kwiaty

rozjaśniają ogród.

Nie znoszę ich.

Nie znoszę ich tak samo jak seksu,

jak ust mężczyzny

dławiących moje usta, mężczyzny

nade mną  

i tych mimowolnych łez,

głębokiego poniżenia

w istocie związku –

Dziś wieczorem mam na myśli 

i słyszę, to pytanie i gotową już odpowiedź

scaloną w jednym dźwięku

coraz głośniej i głośniej 

rozdzieloną na platońskie połowy                          

zmęczone animozje. Widzisz to?

Daliśmy się oszukać.

A zapach jaśminowca

snuje się przez okno.

Jak mogę tak leżeć?

Jak mam być beztroska

gdy w świecie panuje 

ta ohydna woń?  

przełożył Jerzy Bartonezz

Louise Glück (1943–2023) – amerykańska poetka i eseistka. Laureatka Literackiej Nagrody Nobla z 2020 roku. Podejmowała tematy straty, tożsamości i relacji rodzinnych, posługując się oszczędnym, precyzyjnym językiem. W 1993 roku otrzymała Nagrodę Pulitzera za tom The Wild Iris.