Dylan Thomas – wiersz
- 1 dzień temu
- 1 minut(y) czytania
Nie żegnaj mnie jeszcze przed nadchodzącą nocą
Nie żegnaj mnie jeszcze przed nadchodzącą nocą
Niech starość, u kresu dnia z wigorem płonie;
Walcz, walcz z dogasaniem światła mocy.
Choć mędrcy szanują ciemność – bliżej końca,
Bo ich słowa pozbawione były błysków olśnień
Nie odchodzą potulnie razem z nadchodzącą nocą.
Porządni, ostatni się żegnają, narzekając, że ich cnoty,
Choć wątłe, nie zostaną należycie docenione,
Walcz, walcz z dogasaniem światła mocy.
Zwariowani, co radośnie opiewali śpiewem słońca wzloty,
Zrozumieli sens zbyt późno, skarżąc się na niespełnione
Nie odchodzą potulnie razem z nadchodzącą nocą.
Skostnieli, u progu śmierci, widzą w jasny sposób,
Że ślepe oczy mogą jeszcze błyszczeć rozjarzone
Walcz, walcz z dogasaniem światła mocy.
A ty, ojcze, tam gdzie smutnie kroczysz,
Klnij, błogosław – mnie – swych łez mocą dopełnioną.
Nie żegnaj mnie jeszcze przed nadchodzącą nocą
Walcz, walcz z dogasaniem światła mocy.
przełożył Jerzy Bartonezz
