Dylan Thomas – wiersz

Nie odchodź kornie w mrok u kresu dnia

Nie odchodź kornie w mrok u kresu dnia

Niech starość iskrzy żarem tuż przed snem

Walcz walcz gdy już zamiera światła blask

Mędrcy zupełnie czarno-widzą tamten świat

Bo słowa nie wzniosą latarń w widłach rzek

Nie idą kornie w mrok u kresu dnia

Ludzie bez wad żegnając się ostatni raz

Myślą jak być lepszymi by oszukać śmierć

Walczcie gdy już zamiera światła blask

Szaleni - w pełnym słońcu wypatrują gwiazd

I gorzknieją gdy dłuży się cienia tren

Nie idą kornie w mrok u kresu dnia

Smutnych nad grobem oślepiają łuny miast

Ich oczy płoną jak meteory w sądny dzień

Walczcie gdy już zamiera światła blask

A ty ojcze z wysokiej skarpy daj mi znak

Błogosław przeklinaj mnie nie powstrzymuj łez

I nie odchodź kornie w mrok u kresu dnia

Walcz walcz gdy już zamiera światła blask.

adaptacja villanelli Dylana Thomasa

Do Not Go Gentle Into That Good Night

przełożył Jerzy Bartonezz

Dylan Thomas (1914–1953) – walijski poeta i pisarz. Zasłynął z niezwykle muzycznego języka, bogatej metaforyki i emocjonalnej intensywności swojej poezji. Twórczość Thomasa często podejmuje tematy życia, śmierci, dzieciństwa i natury, czerpiąc z walijskiej tradycji i osobistych doświadczeń. Zmarł w wieku 39 lat, pozostawiając po sobie trwały wpływ na literaturę XX wieku.