top of page

Aglaja Janczak – trzy wiersze

  • 1 dzień temu
  • 1 minut(y) czytania

Bulterier  


kiedy pytam ją

co jest twoją skórą
cierpliwa
słuchająca łaskawa
nienachalna
budząca respekt, ale dziś 
łagodna
szumiąca tylko na początku
przezroczysta i lustrzana
ofiarująca zdeformowane portrety

co jest twoją skórą 
moje drogie wspomożenie
opiekunko kiedy zechcę
która rozcieńczasz we mnie 
zło 
i która obmywasz
wszelką ranliwość
która mówisz: 
przecież to tutaj
- gdzie? - pytam
- tu wskazująca

nie zauważam, że ciemność po zmierzchu
pochłonęła już wszystko 
i wtedy człowiek z białym bulterierem
(tak absurdalny w tym miejscu) 
użycza mi 
latarki


*** 

kiedy nocą spacerujemy
kwiaty kasztanowca wyłaniają się z mroku 
i wciągają nas w siebie 

potem
nasze ciała odcinają się w czarnej pościeli
jak dziecięce wycinanki
noga ucho stopa 
kształty ponaklejane na noc


News


bałam się słuchać radia o świcie
niosąc ci kawę długo myślałam 
jak to przekazać
i czy w ogóle powinieneś to słyszeć ode mnie

może po prostu dać ci spać a nie
wypowiadać? 

naukowcy od alzheimera mówią, że ostatnią rzeczą
którą pamięta człowiek 
po zapachu
jest

muzyka

kucam bezszelestnie i huśtam się na melodii 
twojego oddechu
jest podniośle
podobnie jak w ciszy
która wybrzmiewa po ostatniej 
zagranej nucie




fot. Krzysztof A. Janczak
fot. Krzysztof A. Janczak

Aglaja Janczak  – poetka, księgarka, autorka tomów poetyckich: Cechy wspólne oraz Rzeka i inne ciała (2025). Publikowała m.in. w „Przekroju”, „Piśmie”, „Cegle”, „Toposie”, „Kontekstach” oraz „Wysokich Obcasach”. Laureatka konkursów poetyckich. Prowadzi warsztaty poetyckie. Pisze teksty piosenek do spektakli teatralnych dla dzieci. Mieszka w Warszawie.

     Redakcja:  Krzysztof Śliwka,  Mirosław Drabczyk
                        Ilustracje:  Paweł Król 

  • Facebook
  • Instagram
bottom of page